பயணச் வாழ்க்கை – இந்தியா முழுவதும் நிறை

மகாபெரியவர் இந்திய மண்ணை தனது திருவடிகளால் பரிமாணித்தார். எண்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேல் வாழ்ந்தவரில் பெரும்பாலான ஆண்டுகளை பயணத்தைச் செய்தார். குடிலிலிருந்து அரண்மனை வரை, பல்வேறு இடங்களுக்கு சென்றிருக்கிறார். அவர் வெறும் பயணம் செய்யவில்லை, மாறாக தர்ம பிரசாரணம் செய்தார். ஒவ்வொரு கிராமத்திலும், ஒவ்வொரு நகரத்திலும் வேதங்களையும், ஆன்மீக ஞ்ஞானத்தையும் பரப்பினார். இவர் வெறுமனே உபதேசகராய் அல்ல, உதாரணத்தோடு கூடிய ஆச்சார்ய ஆய் அமைந்திருந்தார்.​

பாத யாத்திரையாக நாடு முழுவதும் சுற்றி ஆன்மிகக் கருத்துக்களைப் பரப்பினார் பெரியவர். எந்த வாகனமும் பயன்படுத்தாமல், தனது திருவடிகளே ஆயுதமாக கொண்டு, கிராமத்தை கிராமம் வலம் வந்தார். சாதாரண மக்களும் பணக்கார உயர்வர்ணத்தினரும் பெரியவரைப் பற்றி கேள்வி பட்டு, தரிசனத்திற்கு வந்தனர். அவர் எந்த வேறுபாடும் பார்க்காமல் அனைவருக்கும் சমான கருணை மற்றும் நேசம் வழங்கினார்.​

தீர்த்த யாத்திரை மற்றும் கோயில் பুனருத்ധாரம்

பெரியவர் பல முக்கியமான தீர்த்த ஸ்தலங்களை பரிசயம் செய்திருந்தார். வாரணாசி, வ்றிதுவாரம், ஆயோத்யை, மதுரை, துவாரகை – இந்தியாவின் அனைத்து முக்கியமான ஆன்மீக நகரங்களுக்கும் பயணம் செய்েயிருந்தார். ஒவ்வொரு தீர்த்த பயணத்திலும் அங்கு உள்ள மடங்கள், ஆச்சாரியர்கள், தங்கள் சீடர்களுடன் பெரியவர் சந்திப்பு கொண்டார். தர்ம சாஸ்திரங்கள் பற்றி விவாதம் நடத்தினார்.​

பெரியவர் பல தெய்வ ஸ்தலங்கள், கோயில்களின் புனருத்ధாரம் செய்தார். தகர்ந்து போன கோயில்கள், நிறைந்து இருந்த ஆலயங்கள் அனைத்தையும் புனரமைத்தார். அக்கோயிலுக்கு நடந்த கும்பாபிஷேக விழாவுக்கு தானே கும்பாபிஷேக ஆचार்யனாக நியமிக்கப்பட்டார். தகர்ந்து போன பூஜை முறைகள், வைதிக பிரகிரியைகளை மீண்டும் நிறுவினார்.​

பலநூறு ஆலயங்கள் பெரியவரின் பாத தரிசனம் செய்வதால் திரும்பிப் பெறுகை அடைந்தன. அவரின் ஆசீர்வாதம் இல்லாமல் எந்த முக்கிய ஆலய உத்സவமும் நடக்கவில்லை. பெரியவர் நடந்து சென்ற இடத்தை, அந்த பல மக்கள் பூஜை செய்யும் நிலை வந்ததாகக் கேள்வி பட்டிருக்கிறேன்.​

பயணத்தின் கஷ்டங்கள் மற்றும் சகுனம்

பெரியவருக்கு வெறும் பாத யாத்திரை ஒருமுறை அல்ல, முழு வாழ்க்கையே பயணமாக இருந்தது. கோடை காலத்தில் நெய்ந்த வெயிலில் நடந்து சென்றுவிட்டு, பொழுதாக இரவுகளிலும் அடைக்கலமற்றுத் தங்கிருந்தார். பழக்கள் சாயுடைய மரங்கள் அவரது இரவு தங்குமிடமாக இருந்தன. சாதாரண கிராமங்களில் எளிய குடிசைகளும் சிலசமயம் கோசாலைகளும் அவரின் தங்குமிடமாக இருந்தன.​

குளிர்காலத்தில் கடுமையான சளியும், பொதுவாக உடல் நோய்களும் பெரியவரை வேண்ணப்போக இருந்தன. பசியும் நிராசையும் பல நேரங்களில் வந்து விட்டுச் செல்லுகின்றன. ஆனால் பெரியவருக்கு இவையெல்லாம் மாறாக, அவர் மேலும் வேகத்தோடு பயணம் செய்துவந்தார். அவரின் அনுசரணை கர்ताக்கள் பெரிய பெரிய மனிதர்கள் கூட அவரின் பாதத்தை பின்தொடர முடியாமல் நிற்குடன்ற நிலை வந்துவிட்டது.​

பக்தர்களின் அபரிமிত ஞ்ஞானமும் நம்பிக்கையும்

பெரியவரின் பாத யாத்திரைக்கு ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் தொடர்ந்து வந்தனர். ஓவ்வொரு இடத்திலும் பக்தர்கள் பெரியவர் தங்கியிருந்த இடத்தை தொடர்ந்து பூஜை செய்து வருகின்றனர் என்றாகிவிட்டது. “பெரியவரின் பாதம் பட்ட இடத்தில் கோயில் அமைந்தது” என்றாக பல இடங்களுக்கு அவர் கோயில் கட்ட பட்டன.​

பல ஆலயங்கள் மயிலாப்பூர், திருவான்மியூர் போன்ற இடங்களில் பெரியவருக்கென்றே கோயில்கள் எழுப்பப்பட்டுள்ளன. இந்த கோயில்கள் எல்லாம் பெரியவரின் திருவடிகளை தரிசிக்கும் பக்தர்களுக்கு ஒரு மெய்ஞ் ஞான பந்தமாக இருந்து வருகின்றன. ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் இந்த கோயில்களுக்கு செல்லுகின்றனர்.​

ஆசீர்வாதம் மற்றும் மாறுதல்

பெரியவரைத் தரிசனம் செய்த பக்தர்கள் தங்கள் இடுக்குக் குறுங்களிலிருந்து மீண்டு வந்தனர். சிலர் தங்கள் மனத்திலே கொட்டாவுடன் வந்த கஷ்டங்களை பெரியவரின் ஆசீர்வாதத்தோடு மறந்துவிட்டனர். குறிப்பாக தற்சாவ செய்ய நினைத்த பல பக்தர்கள் பெரியவரின் தரிசனத்திற்குப் பிறகு தங்கள் நோக்கத்தை விட்டுவிட்டனர்.​

குரு வுடைய திருப்பாதம் ஒரு பக்தனின் தலை மேல் படுவது என்பது பல ஜென்மங்களில் செய்த புண்ணியத்தின் பலன் என்பர் தமிழ் வளர்ப்பில் சொல்லப்பட்ட ஒரு கூற்று. அதுவே நடமாடும் தெய்வமான மகாபெரியவர் அவர்களின் திருப்பாதம் என்றால் அதன் மகிமை சொல்லலாம் அல்ல. பல ஜென்மங்களில் செய்த நல்ல செயல்களின் பயனே அந்த பாத தரிசனம் என்று கூறுவர் பக்தர்கள்.​

மடத்தின் தலைவனாக 87 ஆண்டுகள்

பெரியவர் 1907ஆம் ஆண்டு முதல் 1994ஆம் ஆண்டு வரை 87 நீண்ட ஆண்டுகள் காஞ்சி காமகோடி பீடத்தின் தலைமையான் விளங்கினார். இந்த முழுக்க கால இடைப்பெயர் பெரியவர் தர்ம விஸ்তாரணத்தில் மகா மற்றும் பாதயாத்திரைக்கு அறிந்துக்கொண்டார்.​

தர்மத்தை பரப்பி, பல கல்விக் நிறுவனங்களை நிறுவினார். சிறுவர்களுக்கு வேத பாட சாலைகளைத் தொடங்கினார். பாமர மக்களுக்கு பிரம்ம ஞ்ஞானத்தை கொண்டு சேர்ந்தவர் பெரியவர். அவரின் 87 ஆண்டுகள் முழுவதும் தர்ம சேவை மற்றும் பக்தர்களுக்கான அளவற்ற ஆசீர்வாதமாகவே இருந்தது.​